Visit to Harbour town 25/12/2011.

Click here to view these pictures larger

ANUSHAM WRITES :

ANUSHAM WRITES :

Anirudh/ anita old photos.

ANUSHAM WRITES :

visit to melbourne city/ eureka towers 22/12/2011

Click here to view these pictures larger

ANUSHAM WRITES :

ANUSHAM WRITES :

Pictures from ramamurthy

Click here to view these pictures larger

நம்ம குடும்பத்தின் “மெகா ஸ்டார்

மன்னி  நம்ம  குடும்பத்தின்   “மெகா  ஸ்டார்”எல்லாக்கலைகளையும்

நன்றாக கற்றுக்கொண்டுவிடுவாள், முயன்றால் முடியாதது உண்டோ?

என்ற தத்துவம் உள்ளவள்.வயதான  காலத்திலும் சுறு சுறு என்று

அனைவருக்கும் உதவி செய்தாள், என் குடித்தனம் மன்னியின்

கைகளால் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்டது,

கரக்பூரில் மல்லிகை பூவை நீளமாக ஒற்றையாக

குழாய் போல் தொடுத்து விற்பார்கள், அனைத்து

கலைகளிலும் தேர்ந்தவர்கள் என்று பெயர் எடுத்த வங்காளிகள்

பூ தொடுக்க தெரியாதவர்கள், நம்ம ஊரில் மல்லிகை தொடுப்பதை

செண்டு கட்டுவதை மன்னி அவர்களுக்கு செய்து காட்டினாள்

ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதம் பாடற வங்காளி பெண்ணுக்கு தம்பூர் போட்டு

அசத்தினா மன்னி, “சங்கீத பூசணி” என்று நான் மன்னியை கேலி

செய்வேன், நான் மன்னியின் முன்னால் நாட்டிய அரங்கேற்றம் செய்வேன்

ஆடல் காணீரோ ஆடுவேன், மன்னிக்கு பொழுது காணலை என்னோடு

இருக்கும்போது,

மன்னிக்கு கரக்பூரில் கிடைக்கும் அரிசி வகை பிடிக்கும்

ரொம்ப நீள மணியாக இருக்கும், பொல பொலன்னு

சாதம் ரெடிஆகும்,என்ன தான் மன்னி சாம்பார் பொடி

திரிக்க கொடுத்தாலும் அந்த ஊர் மிஷினில் சோம்பு பட்டை

வாசனை போகாமல் இருப்பதால், மன்னிக்கு சாம்பார் பொடிவாசனை

சரியான மணத்தில் வராமல் மிக்சி இல்லாமல் சின்ன உலக்கையில்

இடிப்பாள், நன்னா  சமைக்கற ஆனான்னு மன்னி ஆரம்பிக்க

அதற்க்கு முன்னாடியே நான் “இன்னும்நீ கத்துக்கணும்” அதானே

என்று  முடித்துவிடுவேன், நல்ல  வெயில் கொளுத்தும்கரக்பூரில், வீட்டில்

நானும் மன்னியும் ஈரப்புடவையை வீடு முழுக்கச் சுற்றி நடுவில்

படுத்துக்கொள்வோம், தாழம்பூவிற்க்கு தனி மணம், வாடினாலும்

எப்பவோ தலையில் சூடிய தாழம்பூ  மணம் நம்மைச்சுற்றி

மணந்து கொண்டே இருக்கும், எலிசபத் ராணியை சானலில்

பார்க்கும்போது எனக்கு மன்னி மாதிரியே தோணும்,

பக்கத்து வீட்டில் பெங்காலி ப்ராமணா அசைவம் சாப்பிடுவார்கள்

,எனக்கு முதலில் ஆச்சரியமாக இருந்தது, எங்களையும் அப்படியே

நினைத்து ஒருநாள் குழம்பு கொடுக்க வந்தார்கள்,

நாங்கள் சைவத்திலும் சுத்தசைவம் என்று தெரிந்து மன்னிப்பு கேட்டார்கள்.

வேதகால ப்ராமணாள் அசைவம் சாப்பிட்டதாக சொல்வார்கள்,ராமர்அசைவம்

சாப்பிட்டதாக  வாதிடுவார்கள், ராமர் சாப்பிட்டார் கிருஷ்ணர் சாப்பிட்டா

என்பார்கள், மூக்கை பொத்திக்கொண்டே நானும் மன்னியும் பேசிக்கொள்வோம்

அவாத்தில் சமையலாச்சான்னு விசாரிக்கப்போக அவர்கள் நாங்கள் எதற்க்கு

அப்படி கேட்கிறோம்னு தெரியாமல் அவா சமையலின் வாசனை எங்களை

மயக்கறதுன்னு நினத்து குழம்பு கொடுக்கவந்தார்கள், மன்னிக்கு நான்

இதை சொல்லும்போது சிரித்து சிரித்து கண்ணில் கண்ணீரே வந்துவிட்டது,

This is written by my sister R.vijalyalakshmi.

காலை ஏழு மணிக்கு யோகா செய்துகொண்டிருந்தபோது அம்மா போன் வந்தது .பாப்பா சித்தி 

இரவு ஒரு மணிக்கு காலமாகி விட்டார்கள் என்று. அதன் பிறகு யோகாவில் நாட்டம் செல்லவில்லை .

உடனே நானும் சாந்தியும் , பாப்பா சித்தி வீட்டிற்கு கிளம்பிவிட்டோம்..

இந்த செய்தி ஏற்கனவே எதிர்பார்த்தது என்றாலும் ,மனதிற்கு மிகவும் வருத்தத்தை கொடுத்தது

.

பாப்பா சித்தியை , சித்தி என்று அழைத்தாலும் , அவர்கள் என்னுடைய அத்தை

சாவித்ரியின் பெண்களில் ஒருவர் . என்னுடைய கிருஷ்ணமுர்த்தி சித்தப்பா ,

அத்தையின் பெண் ,கமலா வை , திருமணம் செய்ததால், நாங்கள் ,கமலா சித்தி என்று கூப்பிடுவது போல , அத்தையின் பெண்களை செல்லா பெரியம்மா, பாப்பா சித்தி , பட்டு சித்தி என்று அழைப்போம்.

பாப்பா சித்தியை சிறுவயது முதலே தெரியும் என்றாலும், ,எங்கள் அனைவருக்கும்,மிகவும் பிடித்த வர்களில் அவரும் ஒருவர் .எங்களிடம் மிகவும் சகஜமாக பழகுவார் . .அவர் பேச்சில் அன்பும் ,வாத்சல்யமும் ,

நிறைய இருக்கும் . என்னிடமும் சாந்தியிடமும்  பேசும்போது ,என் பேரன்

அனிருத் வரை, விசாரித்து,  அறிந்து கொள்வார்,அதே போல் தான் அனைவரிடமும் ..

ஏண்டா, ராமமூர்த்தி மாமா மாதிரி வருமா , என்று பேசும்போது அடிக்கடி கூறுவார்.எங்கள் சந்தோஷத்திலும், துக்கத்திலும் , தன்னை பகிர்ந்து கொண்டவர்.

என் தங்கை ரஞ்சனி , பாப்பா சித்திக்கு , மிகவும் பிடித்தமானவள்.அவள் திருமணமாகி,சென்னையில் இருந்தபோது,அவளுக்கு ஏற்பட்ட சோதனைகளுக்கு,அருமருந்தாக இருந்தாள்.

அம்மாவை , மாயவரம் ,திருவண்ணாமலை , முதலிய இடங்களுக்கு

கூட்டிசென்று காண்பித்தவர் . விமலா அம்மாவுக்கும் , சித்தியை ,மிகவும்

பிடிக்கும். 

ரொம்ப நாளாச்சே , சித்தியை பார்க்கணும்னு , போன , முதல்ல , எண்டா,

தினமும் இந்த வழியா தானே போறே, மேல வந்து எனனை பார்க்ககூடாதா என்று தான் ஆரம்பிபார்கள்.கொஞ்ச நேரம் கழித்து, சரி சித்தி போயிட்டுவரேன் , என்று சொன்னால் , இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இரேன் ,என்ன அவசரம் , என்னிக்கோ ஒரு நாள் வரே , சித்த இருந்துட்டு போ ,என்பார்கள்

சித்திக்கு நல்ல நிர்வாக திறமை உண்டு .சித்தியை பார்த்து கொள்ள வேலைக்கு வரும் பெண்களுக்கு , தனக்கு பிடித்தமாதிரி ,வேலை செய்ய 

கற்று கொடுத்து ,களிமண்ணை ,சிறந்த மண்பானை யாக மாற்றிவிடுவார்கள் .அவர்களிடம் மிகவும் பிரியமாக இருப்பார்கள் . சாந்தி , எனனை மாதிரியே ரசமும்/ குழம்பும் நன்னா வைப்பா இவ என்று ,அவர்களை பாராட்டுவார்கள் .

சித்திக்கு முறையாக படிக்க வாய்ப்பு இருந்திருந்தால் , இன்றைக்கு  பெரிய 

நிர்வாக பதவியில் இருந்திருப்பார்

உறவினர்களிடம் மட்டுமல்ல ,அனைவரிடமும் நன்றாக பழகக்கூடியவர்

.

பாப்பா சித்தியை பார்த்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவற்றில் முக்கியமான ஒன்று , சகோதர ,சகோதரிகளிடத்தில் அவர் வைத்திருக்கும் அன்பு/பாசம் .

அதை கண் கூடாக பார்த்தல் தான் புரியும் .சண்டையே பாசமாக இருக்கும்,

பாசமே சண்டையாக இருக்கும் .அவர்கள் (குறிப்பாக கமலா சித்தியுடன் ) 

பேசுவதும், பழகுவதும் , எனக்கு ரசனையாக இருக்கும்

 பாப்பா சித்தியிடம் , எனனை கவர்ந்த குணம் , ஆளுமை . அதில் அன்பும் கண்டிப்பும் ,சரியான விகிதத்தில் கலந்து இருக்கும். . பாப்பா சித்தியின் 

அந்த குணம் நம்மை அன்பால் கட்டி போட்டு விடும்

.

சித்தப்பா, மிகவும் குறைவாக பேசுவார். ஆனால் நம்மை ரசிப்பார் .

இருவரும் மிகவும் பொருத்தமான ஜோடி .ராஜா ,வாசு, பாஸ்கர் அவர்கள் 

குடும்பத்தினர் அனைவரும்,சித்திக்கு பெருமை சேர்த்தவர்கள் .

பாப்பா சித்தியின் இழப்பு ஒரு தலைமுறை இடைவெளியை உருவாக்கும் 

என்று எனக்கு எண்ண தோன்றுகிறது .இது இந்த அவசர உலகத்தின் பாதிப்பு..

இந்த துக்கமான தருணத்தில் , என்னுடைய எண்ணங்களையே ,பாப்பா சித்திக்கு அஞ்சலியாக செலுத்துகிறேன் .

அந்தி மாலை ,அதிசய வண்ணங்கள் 

நீண்ட நிழல்கள் ,நெடிதுயர்ந்த முகடுகள்

மாலை இள வெயிலில் ,பசு மஞ்சளாய் ,
பளிச்சிடும் , புல் வெளிகள் .
சோகமும் சுகமாய் மாறும்
உன்னை பார்த்துக் கொண்டிருந்தால்,
இயற்கை என்னும் இளைய கன்னியே .

ஓயாது ஓடி ஓடி வேலை செய்த ஆதவனும்
உறங்குகின்றான் , இந்த பசும்புல் மெத்தையிலே
உசுப்பிவிடாதே, அவனை .உக்கிரம் தாங்காது உனக்கு ...

ANUSHAM WRITES :

• தாமிர தகடு போன்ற
  ,தக தக தோசை ,
  வட்டத்தின் விளிம்பு
  அனைத்தும்
  மொறு மொறுவென,
  
  வெண்பனி துவலையாக
  தேங்காய் துருவலில் ,
  கடுகும் ,உளுந்தும் ,மல்லியும் ,
  தாளித்த, சட்னியுடன் ,
  உடன் பிறவா,சகோதரிகளாய்,
  பக்குவமாய் அரைத்த சிகப்பு தக்காளியும் ,
  உடன் பச்சை கொத்துமல்லியும் ,
  
  பச்சை வாழை இலையினிலே
  அம்மா அருகினிலே ,கணக்கில்லா ,
  தோசைகளை
  ஆசையாக, சாப்பிட்ட
  அந்த இரவு வேளையிலே ,
  வந்தானே, மணி அடித்து ,
  குல்பிவாலா ,
  இனிப்பான ,திரட்டிப்பால் குல்பியுடன்
  ம்,ம்,ம்,ம்ம்....
  வாழ்கையே, இனிக்குதப்பா....

  
  
• 
  

கிருஷ்ணமூர்த்தி சித்தப்பா

 கிருஷ்ணமூர்த்தி சித்தப்பா என்னுடைய அப்பாவின் முதலாவது தம்பி .என்னுடைய பெரியப்பா யக்ஞராம தீக்ஷதர் .அப்பாவின் கடைசி தம்பியின் பெயர் கணேசன் .கிருஷ்ணமூர்த்தி சித்தப்பா மதுரையில் இருந்ததாலும் எங்கள் குடும்பமும் மதுரையில் பலவருடங்கள் இருந்ததாலும் சித்தி சித்தப்பாவுடன்,எங்களுக்கு நெருக்கம் அதிகம் .

எனக்கு சிறுவயதிலேருந்தே (என் சகோதர சகோதரிகள் அனைவருக்குமே )சித்தப்பாவை ரொம்ப பிடிக்கும் .எங்கள் அனைவரையுமே அவருடைய குழந்தைகளை போல் நடத்துவார் .மிகவும் அன்பாகவும் ,நட்பாகவும் பழகுவார் .எங்களுடைய அப்பாவிடம் நாங்கள் சிறுதுதள்ளியே இருப்போம் .அப்பா எங்களை தொடாமல் கொஞ்சுவார் .அவருடைய அன்பு எப்போதும் கண்டிப்பு கலந்ததாக இருக்கும் . ஆனால் சித்தப்பா ,எங்களை ராஜா ,பட்டு என்று செல்லமாக கூப்பிடுவார் .எங்களை அணைத்து,கசக்கி 

இடுப்பை கைகளால் வளைத்து என்று தன்னுடைய அன்பை கொட்டுவார் .

சித்தப்பா மற்றும் அவருடைய சகோதர ,சகோதரிகள்,இடையே.உள்ள,எந்த கருத்து வேறுபாடுகளும்,அவர் எங்களிடம் பிரியமாக இருந்ததை பாதித்தது இல்லை.அத்தகைய 

ஒரு நிஜமான பிரியமும் அன்பும் கொண்டவர் என் சித்தப்பா.

அப்படிப்பட்ட ஒரு சிறந்த மனிதனை பற்றி என்னுடைய நினைவுகளை இங்கே எழுத விரும்புகிறேன் .

சித்தப்பா மிகவும் கம்பீரமான தோற்றம் உடையவர்.சதுரமானமுகம்..கூர்மையான சிறிய கண்கள்,செதுக்கியது போன்ற அழகான நீண்ட மூக்கு ,கட்டு மஸ்தான உடல் வாகு ,என்று அவரது தோற்றத்தை பற்றி கூறி கொண்டே போகலாம் .

அவர் இருக்கும் இடத்தில அவர் தான் தலைமை குணத்துடன் இருப்பார் .எல்லோரையும்

வசீகரித்து விடுவார் .அவருடைய நண்பர்கள் கூட்டம் மிகமிக பெரியது .சிறுவயது முதலேஅவருக்கு நண்பர்கள் அதிகம் என்று அம்மா சொல்லுவார்
.

சித்தப்பா புரூக் பாண்ட் கம்பெனியில் விற்பனை பிரிவில் வேலை பார்த்தார் .தமிழ்நாட்டில் அந்த கம்பெனியின் ஆரம்பகால ஊழியர்களுள் அவரும் ஒருவர் .மதுரை மாவட்டம் ,தேனீ ,பெரியகுளம் ,உத்தமபாளையம் ,கம்பம் பகுதிகளில் கம்பெனி பிராண்ட் ,அழுத்தமாக கால் ஊன்ற அவருடய பங்கு மகத்தானது .நேரம் ,காலம் ,மழை ,வெயில் ,பார்க்காமல் ,அவர் தனது கம்பனிக்காக ஆற்றிய பணி மகத்தானது.

நான் மதுரையில் பள்ளியில் படித்த காலங்களில் அவருடைய  depot விற்கு சென்று இருக்கிறேன் .பொதுவாக மாலை 5 அல்லது 6 மணிக்கு மேல் தான் , சேல்ஸ் முடிந்து வருவார் .அதன் பிறகு தான் அவருடைய desk work ஆரம்பிக்கும் .stock on hand tally செய்து 
பின்னர் cash tally செய்து reports எழுதி முடித்து பின்னர் ,அடுத்த நாள் திட்டங்களை அவருடைய உதவியளாருடன்,பேசி முடித்து வீட்டிற்கு புறப்படுவார் . எனக்கு இப்போது தான் புரிகிறது ,நான் அவருக்கு எவ்வளவு இடைஞ்சல் ஆக இருந்திருப்பேன் என்று . ஆனால் சித்தப்பா , எனனை பார்த்ததும் வாடா ராஜா , என்று அழைத்து , டீ வாங்கி கொடுத்து ,என்னிடம் எண்ணமுடியாத அளவுக்கு சில்லறை நாணயங்களை கொடுத்து எண்ணிகுடு என்று கூறி , அவர் வேலை பார்த்து கொண்டு இருப்பார் . depot அழகாக 
ஒழுங்கு செய்யப்பட்டு , இருந்த இடத்திலிருந்தே கணக்கு பார்க்கவசதியாக வைத்திருப்பார் .டீ பாக்கெட்கள் பார்க்கவே ,வண்ண வண்ண மாக கண்ணுக்கு அழகாகவும்நல்ல நறுமணத்துடனும் இருக்கும் .

இப்பொழுது உள்ளது போல் போக்குவரத்து வசதிகள் அப்போது கிடையாது .அவருடைய வாஹனம் சைக்கிள் தான் .அவருக்கு சைக்கிள் மனைவியை போல .இரவு வீட்டிற்கு வந்ததும் ,சைக்கிளை ,பாந்தமாக ,அதற்குரிய இடத்தில நிறுத்தி ,சந்தோஷமாய் ,அதன் சீட்டில் ஒரு தட்டு,தட்டி ,பின்னர் உள்ளே வருவார்.ஒரு நாளைக்கு கிட்ட தட்ட இருபது முதல் முப்பது மைல்கல் ,ஓடி தன்னுடன் உழைத்த சைக்கிளை ,காதலி போல் கண்ணும் கருத்துமாக கவனிப்பார் .(அதனால் தான் லாவண்யாவும் ,வெங்கடேஷும் ,சைக்கிள் ஓட்டுவதை ஹாபியாக ,கொண்டுள்ளனர் போலும் ).

வீட்டிற்குள் வந்ததும் ,shoe,watch ,முதலியவற்றை அதனதனுடைய இடத்தில் வைப்பார்..

வீட்டை முழுவதும் ஒரு நோட்டம் விடுவார் .குழந்தைகளை என்ன செய்து கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்று பார்ப்பர். பின்னர் சித்தியிடம் பேசிக்கொண்டே ,இடுப்பில் பெரிய துண்டை கட்டிக்கொண்டு ஒரு குளியல் போடுவார் . பின்னர் அதே துண்டை அலசி ,நன்கு ,பிழிந்து ,இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டு, விபூதி இட்டு கொள்வார் .சித்தப்பா கண்ணாடி முன்னால்,நின்று கொண்டு கிராப்சீப்பால் ,தலை வாரி கொள்ளும் அழகே தனி .அவருடைய ஹேர் ஸ்டைல் எனக்கு பிடிக்கும் .ஆங்கில நடிகர்கள் போல ஸ்டைல் ஆக

இருப்பார் .தலையில், வஹிடு துல்லியமாக இருக்கும் .  

பின்னர் ,சாப்பிட உட்காருவார் . அப்போது தனது கடுமையான வேலை செய்த களைப்பை

மறந்து ,மிகவும் ரிலாக்சாக இருப்பார் .அவர் சாப்பிடுவதும் தனி அழகாக இருக்கும்..நாங்கள் பக்கத்தில் இருந்தால் ,எங்களை கூப்பிட்டு ,கழுத்தை,கட்டிக்க சொல்வார்.பின்னர் எங்களை தன் முதுகோடு வைத்து ஆட்டிகொண்டே ,சுவாரசியமாக சாப்பிடுவார் .பின்னர் வேஷ்டி கட்டி கொண்டு , ஒரு பனியன் போட்டுகொண்டு (பொதுவாக கை இல்லாத பனியன் )கையில் பர்ஸ் எடுத்துக்கொண்டு ,(அவருடைய பர்ஸ் ,குண்டாக இருக்கும் ) ஒரு டர்கி டவல் வைத்துகொண்டு , சித்தியுடன் (பொதுவாக ) அல்லது தனியாகவாவது எங்காத்துக்கு வருவார் .அவர் தெருவில் நடந்து வருவதை பார்க்கும்போதே ,கம்பீரமாக இருக்கும்.கூட வரும் எங்களுக்கு ஒரு இனம் புரியாத ,பெருமையாக இருக்கும் .வீதியில் எல்லோரும் சாமி, சாமி என்று அவருக்கு மரியாதை 

தருவார்கள்.

அந்த காலங்களில் ,தேயிலைவிற்பனை ,முக்கியமாக மளிகை கடை ,டீ கடைகளில் தான் செய்யமுடியும்.கரடுமுரடானவர்களாக,நாட்டுபுறமாக இருப்பார்கள் .அவர்களை சமாளித்து  வியாபாரம் செய்வது கடினம்.ஆனால் சித்தப்பா அவர்களை ,மிகவும் லாவகமாக கையாளுவார் .அவர்கள் சித்தப்பாவை ,தங்களது இல்லத்தில் ஒருவராக கருதுவார்கள் . அன்றைய அரசியலில் டீகடை முதலாளிகள் முக்கிய பங்கு வகித்தனர் .ஏரியா ரவுடிகளாக இருந்தனர் . ஆனால் அவர்கள் தான் சித்தப்பா விடம் மிக 

மரியாதையாக இருப்பார்கள் .மதுரை முத்து போன்ற அந்த கால சிம்ம சொப்பனங்கள் ,சித்தப்பாவை சாமி என்று தான் அழைப்பார்கள் .சித்தப்பா அடிதடிக்கு அஞ்சாதவர் .நியாயம் என்று பட்டால் விடாமல் போராடுவார்.பயம் என்ற வார்த்தை அவரது அகராதியில் கிடையாது .அம்மா சொல்லுவா , பெரியகுளத்தில் 

வீட்டில் திருடன் வந்து அண்டா திருடி கொண்டு போன போது ,துரத்தி பிடித்த கதையை .

(எனக்கு கனவில் திருடன் வந்தாலே நாக்கு குழறும் )

ஞாயிற்று கிழமைகளில் ,அல்லது விடுமுறை நாட்களில் சித்தப்பாவின் ,முதல் வேலை 

(அதி காலையில் ) சைக்கிள் துடைப்பது .தினமுமே அதிகாலை நாலு அல்லது ஐந்து மணிக்கு எழுந்து விடுவார் .ஒரு லங்கோடு கட்டி கொண்டு ,சைக்கிளை கவனமாக துடைத்து ,ஆயில் போடுவார் . பின்னர் பிரேக் செக் செய்து , ப்ரீ வீல் செக் செய்து ,பெடலைலாவகமாக முன்னும் பின்னும் சுழற்றி ,செயின் கண்ணிகளை சரி பார்ப்பார்.அவருக்கு பொதுவாக எல்லாவிதமான தொழில் நுணுக்கங்களும் தெரியும் .

எல்லாம் துடைத்து முடிந்த பிறகு முன்னும் பின்னும் நடந்து அந்த சைக்கிளை காதல்  

பார்வை பார்ப்பார் . அவர் வைத்து இருந்தது ராலே சைக்கிள் என்று நினைக்கிறேன் .


சித்தப்பா shave செய்துகொள்வது பார்த்து ரசிக்க்கதக்கது .என்னுடைய அப்பா சவர கத்தியால்,shave செய்துகொள்ளுவார்.ஆனால் சித்தப்பா razor உபயோகிப்பார் .சித்தப்பா வீட்டின் முக்கிய அடையாளங்களுள் ஒன்று பெரிய மரத்தினால் ஆன சட்டம் போட்ட பெல்ஜியம் கண்ணாடி .அதன் முன் நின்று கொண்டு இடுப்பில் துண்டை கட்டிக்கொண்டு நடுநடுவில் சித்தியுடன் பேசிக்கொண்டே முகத்தை மளமள என்று shave  செய்துகொள்வார் .


வீட்டை எப்போதும் சுத்தமாக வைத்து இருப்பார் .சாமான்களை எப்போதும் துடைத்து கொண்டே இருப்பார்.அனாவசியமான பொருட்களை வைத்துகொள்ளமாட்டார் .இருக்கும் வீட்டு சாமான்களை ஒழுங்கு படுத்தி அழகாக வைத்துஇருப்பார் .shoe வை தினமும் துடைத்து விட்டு தான் போட்டு கொள்வார் . எதையும் நேர்த்தியுடன் செய்வார் .


சித்தப்பா சாப்பிடும்போது ,ஒரு பருக்கை வீணாக்க மாட்டார் .அனாவசியமாக சாப்பாட்டில் குறை சொல்லமாட்டார்..சித்தியின் சமையல் மிகவும் ருசி ஆக இருக்கும் ..சித்தி சித்தப்பாவிற்கு பக்கத்தில் உட்கார்ந்து பொறுமையாக பரிமாறுவார் .எந்த காய்கறி
வகைகளையும் ஒதுக்க மாட்டார்.தனக்கு அவ்வளவாக பிடிக்காவிட்டாலும் , இலையில்
பரிமாறியதை சாப்பிட்டு விடுவார். 
சித்தப்பாவிற்கு சித்தி மேல் மிகவும் அன்பும் பிரியமும் உண்டு . அந்த காலத்தில் ,மனைவியுடன் நாலு பேர் முன் பேசகூட வெட்கப்படும் ஆண்கள் மத்தியில் சித்தப்பா ,சித்தியை my wife என்று அடிக்கடி கூறுவார் .ரொம்ப சந்தோஷமாக இருக்கும்போது சித்தியை பக்கத்தில் இறுக்கி கொள்ளுவார் .அப்போது சித்தியை பார்க்க அழகாக இருக்கும்.

சித்தப்பாவிடமும்,அவர்கள் வீட்டிலும் எப்போதும் தேயிலை நறுமணம் கமழ்ந்து கொண்டே இருக்கும்.சித்தப்பாவை பொதுவாக எல்லோருக்கும்,புருக் பாண்ட் கிருஷ்ணமுர்த்தி என்றே தெரியும் ..

அவருக்கு ஏராளமான நண்பர்கள் . அவர்களில் பால்ய காலத்து நண்பர்கள் ,தொழில் முறையில் நண்பர்கள் சமூகத்தில் மிகுந்த அந்தஸ்தில் உள்ளவர்கள் என்று ஏராளம் .அவரது நண்பர்களின் குடும்ப பிரச்சனைகளில் அவரை வேண்டி வந்து சமரசம் செய்ய கூப்பிடுவார்கள் .அவர் சொல்வதை அவர்கள் எல்லோரும் ஏற்றுகொள்வார்கள் .பொதுவாக அவர் நண்பர்களின் வீட்டிற்கு சென்றால் ,அவர்களது சமையல் அறை வரை 

சென்று அவர்கள் வீட்டு  பெண்கள் ,குழந்தைகள் ,பெரியவர்கள் என்று எல்லோரிடமும் இனிமையாக பழகுவார் .எந்த பெரிய அதிகாரியிடமும் அடிபணிய மாட்டார் . ஆனால் கௌரவமாக நடத்துவார் .எங்களுக்கு தெரிந்து அவருடைய மேலதிகரிகள் அவருக்கு மரியாதை தருவதை தான் நாங்கள் பார்த்திருக்கிறோம் . (இது பெரியகுளம் பரம்பரையில் எல்லோருக்கும் பொருந்தும் )சித்தப்பாவின் நண்பர்களில் எனக்கு டாக்டர் கிருஷ்ணமுர்த்தி ,ஸ்ரீனிவாசன் ,தோதாத்ரி ,தர்மராஜன்பெயர்கள் இன்னும் நினைவில் உள்ளது . சித்தப்பா நாடகங்களிலும் நடித்துள்ளார் .அந்தமேக்கப் இல் எடுத்த போடோக்களை நான் பார்த்து இருக்கிறேன் .பூரணம் விஸ்வநாதன் ,மேஜர் சுந்தரராஜன் முதலியோரும் அவருடைய நண்பர்கள் .சித்தப்பாவிற்கு இதர மதத்தை சார்ந்த நண்பர்களும் உண்டு .அதிலும் இஸ்லாம் சார்ந்த நண்பர்கள் ஏராளம் .அவருடைய இஸ்லாம் நண்பர்கள் உருவங்கள் நினைவில் இருக்கின்றன , ஆனால் பெயர்கள் மறந்து விட்டது .நான் உத்தமபாளையத்தில் படிதததால் , எனக்கு இது பற்றி தெரியும் .

கல்யாணங்களில் சித்தப்பாவின் பங்கு மகத்தானது .எல்லாவற்றையும் நன்றாக மேற்பார்வை இடுவார்.இப்பொழுது போல் அப்போது கேட்டரிங் ,காண்டராக்ட் ,கிடையாது .சமையல் ,ஸ்டோர் ரூம் ,பரிசாரகர் , எல்லாவற்றிக்கும் ,சரியான நபரிடம் பொறுப்புகளை கொடுப்பார் . எனக்கு இன்னும் ஞாபகம் உள்ளது . கல்யணம் என்றால் ஸ்டோர் ரூம் இன்சார்ஜ் , நானா மாமா தான் . அவர் ஒல்லியாக சட்டை போடாமல் ,வெற்றிலை ,பாக்கை,புகை இலையுடன்,குதப்பி கொண்டே ,வலது கை , ஆட்காட்டி விரல் முனையில் ,சுண்ணாம்பு வெள்ளையுடன் காணப்படுவார் .சித்தப்பாவிற்கு ஒரு வாலண்டீர் ,போல் பணி செய்வார் .சித்தப்பா கல்யாண வீட்டில் சுற்றி கொண்டே இருப்பார் . சம்பந்தமில்லாத 

நபர்களை கண்காணிப்பார் .அவர் இருந்தாலே நமக்கு அத்தகைய நேரங்களில் பெரிய நிம்மதி இருக்கும்
 .

சித்தப்பா சித்திக்கு சுகந்தா மேல் மிகவும் பிரியம் உண்டு .அவளது கணவர் கல்யாணமான சில மாதங்களிலேயே இறந்தது அவர்களை மிகவும் பாதித்தது .அந்த சமயத்தில் நாங்கள் அம்பாசமுத்ரத்தில் இருந்து மதுரைக்கு குடி பெயர்ந்தோம் .அப்பாவிற்கு வேறு ஊரில் போஸ்டிங் . அத்தகைய துயரத்தை எதிர்கொள்ள தெரியாத எங்களுக்கு ,சித்தப்பாவும், சித்தியும் தினமும் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து எங்களுடன் சில மணி நேரங்கள் இருந்து ,பின்னர் செல்வார்கள் .இது தினமும் தவறாமல் நடக்கும் .இப்போது அதை நினைத்து பார்த்தல் தான் , அவர்களது செயல் எவ்வளவு மகத்தானது என்று புரிகிறது .

சித்தப்பாவிற்கு குழந்தைகள் மேல் மிகவும் பிரியம் அதிகம் அழகாக நகம் வெட்டிவிடுவார்.அவ்வப்போது பற்களை பார்த்து சுத்தம் செய்து விடுவார்

.எனக்கு ஒரு முறை துண்டால் துடைத்து கொள்வது எப்படி என்று சொல்லி தந்தார் . முதலில் துண்டை நன்கு உதறி , இரண்டாக மடித்து ,உச்சந்தலையை நன்கு அழுத்தி தேய்த்து துடைக்க வேண்டும் .பின்னர் புடனி ,அதற்கு பின் நெஞ்சு .கை ,கால் இடுக்குகள் ,விரல்கள் .பின்னர் துண்டை கயிறு போல் திருத்தி முதுகைபுறத்தை துடைத்து கொள்ளவேண்டும். துடைத்த துண்டை தண்ணிரில் நன்கு அலசி பிழிய வேண்டும்.பின்னர் அதை பிரித்து உதறி இடுப்பில் கட்டி கொள்ள வேண்டும் .நாங்கள் வெளி உலகத்தில் கலந்து வாழ்வதற்கு தயாராக வேண்டும் என்பதில் சித்தப்பாவிற்கு அக்கறை அதிகம் . சட்டை பட்டன் களை,சரியாக போட்டு கொள்ளவேண்டும். தலை நீட்டாக வாரிகொள்ளவேண்டும் என்பார்.

 அப்பாவிற்கு  நாங்கள் சைக்கிள் ஓட்ட கற்றுகொள்வதில் பயம் ..ஒரு முறை சித்தப்பா சித்தி மேலூரில் இருந்த போது நாங்கள் சென்று இருந்தோம் .அப்போது எங்களை அழைத்து கொண்டு ஒரு வாடகை சைக்கிள் கடையில் அறிமுகபடுத்தி என் பசங்க எப்போது கேட்டாலும் சைக்கிள் தா என்று கூறி சென்றார் .எங்களிடம் சைக்கிளை 

நன்றாக ஓட்டி எனக்கு  காண்பிக்க வேண்டும் என்று கூறினார் .அந்த சந்தர்பத்தில் தான் 

நாங்கள் சைக்கிள் விட கற்று கொண்டேம் .

பொதுவாக அந்த காலத்தில் , நாங்கள் பள்ளிக்கூடம் செல்லும்போது ,டிபன் பாக்ஸ் தவிர,

காசு ஏதும் கொடுக்கமாட்டர்கள் .இன்டர்வெல் சமயத்தில் ,வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்த 

பக்ஷணம் எதாவது ட்ரவுசர் /சட்டை பையில் இருந்து சாப்பிடுவோம் (அந்த பக்ஷண/எண்ணெய் கரைக்கு அப்பாவிடம் திட்டு வாங்குவது வேறு கதை )மற்ற சிறுவர்கள் ,மாங்காய் ,மிளகாயிதூள் ,கொய்யா ,கடலை மிட்டாய் ,பட்டாணி ,குச்சி ஐஸ் ,பால் ஐஸ்என்று வாங்குவதை வேடிக்கை பார்ப்போம்.நான் யூனியன் கிறிஸ்டியன் பள்ளியில் 

படித்து கொண்டிருந்த போது ,இண்டர்வெலில் அப்படி நின்று கொண்டு இருந்த போது ,(நான் படித்து கொண்டு இருந்தது எட்டாம் கிளாஸ் ) சித்தப்பா என் தோளின் மேல் , கையை போட்டு என்னடா பராக்கு பார்த்துண்டு இருக்கே , என் கூட வா , என்று சைக்கிளை தள்ளிக்கொண்டே , மதுரை பஸ் ஸ்டாண்ட்க்கு உள்ளே எனனை கூட்டிக்கொண்டு  போனார் . (என்னுடைய பள்ளிக்கூடம் பஸ் ஸ்டாண்டிற்கு எதிரில் உள்ளது )அங்கே வரிசையாக வெற்றிலை பாக்கு ஜூஸ் கடைகள் இருக்கும் .டேய் ,பையனுக்கு லெமன் நன்னாரி போட்டு தா என்றார் .நான் ஆவலோடு குடிப்பதை ரசித்தார் .பின்னர் இவன் வந்த ஜூஸ் தா , என் பையன் தான் என்றார் .முதிகில் தட்டி கொடுத்து கிளாசுக்கு போ நேரமாச்சு என்று அனுப்பினார் .அந்த நினைவு எனக்கு இன்றும் பசுமையாக உள்ளது.

நாங்கள் அருணா மான்ஷன் ஸ்டோரில் எதிர்த்த எதிர்த்த வீட்டில் குடி இருந்தோம் .அப்போது அந்த ஸ்டோரின்,இன்னொரு பிரிவில் உள்ள கடைசி வீட்டில் ஒருவர் மன நோயாளி .அவர் சிலசமயம் மிகவும் முரட்டுத்தனமாக ,ஆவேசமாக ,கத்திக்கொண்டு இருப்பார் . அவர்கள் வீட்டில் அவரை சமாதான படுத்த முடியவில்லை என்றால்,சித்தப்பா வை கூப்பிடுவார்கள் . உடனேயே அவர் அமைதி ஆகி விடுவார் . சித்தப்பா ஒன்றும் செய்ய மாட்டார் , கண்களையும் ,குரலையும் ,உயர்த்தி ,கையைஆட்டி , ம்ம்ம் என்பார் .

அவ்வளவுதான் அவர் பேசாமல் அமைதியாக ஆகிவிடுவார்
.

ஒரு முறை அவருடைய நண்பரின் பையன் ஒருவன் தற்கொலைக்கு முயன்று ,உயிருக்காக போராடிக்கொண்டு இருந்த போது , ஹாஸ்பிடலில் , வேஷ்டி கேட்டார்கள் .

எல்லோரும் ஓடி ஒளிந்தபோது , சித்தப்பா தனது வேஷ்டியை உடனே அவிழ்த்து கொடுத்தார். அவன் ஆபத்து கட்டத்தை தாண்டியவுடன் , வீட்டிக்கு லங்கோடில் வந்தார் .உடுக்கை இழந்தவன் கை போல ,ஆங்கே இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு என்பதற்கு இலக்கணமாக திகழ்ந்தவர் .

சித்தப்பா சென்ற  தலைமுறையில் , முதலாவதாக ஒரு பன்னாட்டு கம்பனியில் வேலை 

செய்தவர் .முதன்முதலாக பேண்ட்,ஷர்ட் போட்டு கொண்டவர். முதன்முதலாக shoe போட்டுகொண்டவர்  .சொந்த சைக்கிள் வைத்துகொண்டவர் . தலையில் சப் இன்ஸ்பெக்டர் டைப் தொப்பி வைத்து கொண்டு இருப்பதை மிக சிறிய வயதில் பார்த்திருக்கிறேன் .முதன்முதலாக ரெயின்கோட் என்று ஒன்று இருப்பதை அவர் அணிந்ததை பார்த்தபின் தான் தெரிந்து கொண்டேன்.

 மனித உறவுகளை பற்றிய பெரிய பட்ட படிப்புகளை படித்தவர் அல்ல . ஆனால் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் ,மனித உறவுகளை திறம்பட கையாண்டவர். அவரை புரிந்து கொள்ளாத உறவுகள் இருக்கலாம் ஆனால் நண்பர்கள் இல்லை .மனித நேயம் கொண்டவர்.என்னால் மறக்கமுடியாத என் சித்தப்பாவை நினைவு கூறுவது ,என் மனதிற்கு மிகவும் நெகிழ்ச்சியாக உள்ளது .

சித்தப்பாவின் பிறந்த நாள் 24,December.. அவரை நினைவு கூறுவோம் .

.

• .

we remember you.....SUSI

SUSI     DEAR

YOU   ARE     THE SWEET

BUNDLE

OF

LOVE     AND    AFFECTION.

It is about  fourteen years  ago, she entered our house, and was with us for almost a full thirteen years,

and became a part of our family. Our family never had the experience of having a pet dog at home.

My wife is always compassionate to animals and birds. In fact, she inculcated the habit of such

benign attitudes amongst us  in the family.

Susi, was first sighted by us, as a very small puppy of few months, on the  street, in front of our house,

struggling for food and shelter. She has to protect herself from the area stray dogs, as well as from

men on the street, specially, from school going kids.She found my wife, a compassionate friend  for her

 and  was  taking shelter  inside the compound wall of  our house. Susi had her milk , bread and biscuits,

regularly, and in return she showed immense love and affection on us.  Gradually, she occupied the

space in front of the entrance of our first floor house.

Once during monsoon rains, which lasted for several days, my wife took pity of her, as susi

was completely wet due to  incessant rains, and shivering,  due to,  severe cold weather, a rug  was put in the veranda, inside the entrance door, and Susi, came inside  and felt comfortable.

But, we  did not know at that time, she will be with us inside the house for  the rest of her life.

Susi, refused to go out of the house after the rains are over.Everyone had their reactions to the

susi's decision of  staying with us. My wife was not willing to sent her out, Though i have had, intial

apprehensions,  my self and  my sons , decided to have  susi in our midst. But  my father in law,

 was not happy about the decision.

Within a day or two, she started roaming through the entire house, and  she started dominating

 our lives and  much to the chagrin of my father in law, she entered  his room , and  used his

sofa sets, and became a nuisance value for him.For the rest of us,we loved susi,  and

 prepared to put up with her pranks, and  plays.

We also had no idea of having a pet dog inside the house.Susi is also not  a pedigree.

we have none to consult either. So we have decided to chain her. But that caused greater worries, as she became very ferocious and became uncontrollable. We were in a dilemma, yet my wife was not willing to

part with her Susi. Then we consulted the Blue cross  people, and they have guided to us, to  unchain the

 dog and also about the periodical  vaccines and about training of dogs.

We have unchained her , except during walks, and also started all the vaccinations with periodicity.

But we have not arranged for her training , due to practical difficulties. However,  once unchained susi became,  normal, and we have followed certain food habits for her, and  yet she was in her youthful

rebellious mood.

Susi, always wanted us to  be with her, play with her and  our routine  life had lots of change.

And we also became addicted to her, as she swayed us with her unbound shower  of affection.

With her golden brown  colour , velvety  skin, glowing eyes, with an undefinable charm and grace,

she  became our darling.

one day, unable to bear her  naughty  deeds, my father in law was very  rough to her. But susi

unmindful of his  dislikes for her, became more attached to him, and  within a few months, they became

affectionate friends, and susi will always lie under his feet, and gave him company, when he was alone in the house.They became so affectionate to each other, and my father in law could not withstand the demise of

susi, and  was in tears .

susi  liked everyone of us. she could recognise all our relatives, and despite some of  them,(who  were afraid of him)due to their notions. She will cooperate with us, while they visit us, and will not disturb them. But in her curiosity, to see who is the visitor, she may sneak in to the hall, and then will go back to her place.

she is very fond of my mother, and whenever I say ,susi, patti is coming, she will get excited and run to the compound gate , to receive her. Once  patti arrives,  she  will run here and there out of excitement and it will take time for her to settle.

whenever, we  go out  either for a short journey, or a long trip. susi never liked it. She will not take

her food,  will be restless, and dull. Once we reach home, she will cry and hug us with her forelegs , over us and express her happiness with her body expressions.

She likes all my sisters, who were affectionate to her. Though they will not allow her to touch them, susi, will always try to hug and  lick them. Sugntha, and viji will constantly tell  susi, to be little away, and susi will obey them. When Ranjani comes susi, will get  more excited. Ranjani will sit on the middle of our  bed, and ask susi

to  sit on the floor. While susi, obeys her, she will express her displeasure  with special gestures.

When hari comes on leave from Delhi, susi will jump to him with her full weight, and give him a good reception.Har is the only strong  person to lift her. Hari will hug her and  susi will enjoy his company.

Krishna is her favourite, and will be with him  and sleep with him till he wakes up. Krishna's friends are susi's

dear friends. Along with  ten to twelve of krishna's friends  , she will be also sitting  amidst them , in that small cramped room, which, we call krishna room.

sivakumar is one of her favourite. susi will listen to him as if she knows, what he is telling to her.

He use to bring  special things for susi from  united states.

Sambasiva mama  is also fond of susi. Susi will get up and give space to him, whenever he  will be going to the bath room at the old building. Leeli chitti is the favourite to susi, while for leeli chitti, susi (for that matter all dogs) is a terror. she will be very nervous to visit our house. But leeli chitti,  on her holiday here,

was with us, and lived with susi. Gradually she  gained confidence,  understood her, and susi earned

her goodwill.

susi likes grand sweets, sweets and savoury snacks. Once during Krishna's birthday we have kept ready, the

mysore pauk , cakes and other snacks on the dining table, Susi felt she is ignored for the party, and also could not resist her  temptation to  mysore pauk.  She leaped to the dining table, took her share of the sweet and

enjoyed her bite.  When krishna and hari order for pizza,  susi, will take a comfortable position in between them, and  crave for her share of  pizza. She likes the ginger bread very much. She was never content about

her desire for such varities. Saravana  hotel  dishes are her favourite. Krishna sweets Mysore pa is  yet another favourite for her.

During the younger years, she use to play with us in the open terrace of the old building, by grabbing the cloth

from our hand and will never part with it. She will challenge us to get the cloth from her.  We can not even withstand  a ten minute tussle with her, as she will pull us, make us run  and we will get exhausted. Then she will comfortably sit, dangling the cloth loose in her mouth. Only Hari has the energy to meet her demand for

a chase and catch.

she loves to go for walk both morning and in the evening. I am known to the people in my street, and in the neighbouring  areas, due to the majestic heroine Susi. She is a well known personality  in our area. At times,

passer by  will ask for the pedigree of the susi, and envy her beauty.

she had her  routine medical check up from Dr.sekar, vet from Blue cross. Regular deworm  doses,

and other medications will be administrated to him. Whenever, the vet visits our house susi, could immediately scent his arrival, she will bark and hide herself in a corner of a room. When I hold her to enable the doctor, to inject her, she will be nervous  and shivering.   Once the Doctor, leaves our premises, she will run to the gate, and bark for sometime, to ventilate her anger, and return after sometime. She will take her tablets, through milk, and will cooperate with us.

susi, lived the  normal life span of a  dog  . Her last days were pathetic. She put on weight. She could not climb steps. Her illness was diagnosed as cancer.  She underwent operation successfully. But she could not withstand the post operation  difficulties and eventually we lost our susi on 6th december  2008. Thanks to the

saidapet, vet hospital, she had a decent burial.

It is a great loss to us.  For susi, my wife shanthi is the ultimate refuge. For her she is amma.  During the last day shanthi felt that susi called her amma in her tormenting pain and agony.  But shanthi,  could not help her ,

except caress  her gently  to soothe her pain.

Now it is all over.   we  are  orphaned  from getting the unconditional love and affection from susi.

ADIEU SUSI...  WE  LOVE YOU FOREVER....

COFFEE MOMENTS FIRST PAGE

ANUSHAM WRITES :

COFFEE MOMENTS:

Coffee is one of the charms in my life. May be for others also.But from  my childhood,I enjoyed my coffee
breaks. Fortunately when we were children, there were no chocholate drinks,  or malt varities.But there were homemade kanji mavu. But fortunately my mother did not try them for too long.  Hence we had the enjoyment of drinking coffee in the morning.

Unlike these days coffee mugs were not there. all brass tumblers. later some thirty years back we have seen eversilver tumblers. Along with brass there were weighty vengala tumblers. They will be washed clean and they will looklike golden tumblers, sparkling yellow and poured in with the brown  color coffee with foam,
will be an instant attraction, with the aroma of coffee surrounding you.

The only hurdle for the enjoyment of the first coffee of the day will be  brushing  with karuvelam podi, or gopal  palpodi, and washing your face with cold water, then the important  step of going to pojai room and smear vibuthi over you forehead, and pray  to athu pillayar and other gods, with  enchan namaskaram.

When my mother calls,all of us for coffee we will be ready for the moment, and she will come out from the kitchen to the hall with the grace of a goddess, with  a big vengala uruli, and a karandi, with one of us bringing
the tumblers by her side.

Her grace  and fondness towards us  along with the aroma of coffee will fill the air with joy,
and as she pours coffee in our tumblers,( everyone will have a specific tumbler) we will enjoy drinking them to the last drop, and even  inspect several times inside the tumbler whether a single drop is left out.

Sometimes we will put our finger inside the tumbler, and wipe it  for the left  over coffee spreads  with foam and lick it. That will be yummy

There were times,  when we use to quarrel with our mother for  pouring more coffee to someone of us,
and yet we will not miss our coffee, and drink our coffee with tears rolling down in our eyes...My mother's
favourites will always be jeyaraman and ranjani...

Looking back now, I could  realise , how intelligent, my mother was. She knows when to tap the
favours from my father. One of the  occasion will be the  morning first coffee time. She will always
give the first coffee to him. That will be very special. Unlike for us, it will be prepared with the undiluted
milk, with strong decoction,  sugar added to the measure , my father likes, and at the right temperature.
She will place it before him in the hall, where my father will be  sitting on the floor with a well decorated
wooden box (his  lifetime favourite}  (NO dining tables those days} . He will look very majestic, with vibuthi in his forehead and kumkuma over it. In the morning twlight, with a bulb, (NO tube lights)   in the hall, with my mother by the side of him  is a frozen STILL in my memory.. He will sip every drop, and along with him I will also feel I am drinking the coffee, and my mother will  settle her scores on all her demands.

But  I  also remember that,  my mother  never had coffee with a relaxed  mood. She will always work like a machine attending to all of us (7 children and appa) . She will drink her coffee in the middle of some work
always. Now I feel that I have denied  her coffee  pleasure. May be it is our ignorance on such matters.

coffee moments will continue....

Tiruvannamalaiyum Perungaya Vyaparium.

This is a post by viji  ramachandran.
It is about her experience with a  fellow traveller during her visit to
Tiruvannamalai. An interesting  reading.
Her narration is an envy for me.
=========================================================================




நான் எங்கள்  பிரயாணத்தின்போது, சந்தித்த கிற்ஸ்த்தவர் பெருங்காயவியாபாரி.
அவரோட மனைவி மகனுடன் எங்களைத் தொடர்ந்து மதுரை வந்தார். பேசிக்கொண்டுவருகையில், அவர் ஒரு எழுத்தாளரும் கூட எனத்தெரிந்துகொண்டோம், ஒருவரைப்பற்றி மற்றவர் அறிமுக்ம் ஆனபின்பு சம்பாஷணை தொடர்நதது பெருங்காயத்தை டைரக்டாக எண்ணெயில் போட்டு பொரித்தால் அதன் மணம் குணம் மாறிவிடுமா மற்றும் கலப்படம் இருந்தால் கண்டுபிடிப்பது எப்படி என்று கேட்டுத்தெரிந்து கொண்டோம். பிசின் கலந்து செய்தால் தெரிந்துவிடும், எண்ணெயில் போட்டுப்பொரித்தால்
மணம் குணம் மாறாது என்று சொல்லி என்னோட கேள்விக்ளுக்கு பாராட்டு
தெரிவித்தார், அவரோட கதைக்ள் நிறைய குங்குமம், குமுதம், இன்னும் பல
பத்திரிகைக்ளில் வந்து இருப்பதாகசொன்னார், ஆன்மீகமும் கோவில்களை
பற்றியும் எழுதியதை தெரிவித்தார், என்னிடம், அவரோட விலாசம் பெயர்
இருந்தது தொலைத்துவிட்டேன், எங்கள் மதம் பற்றிய குறிப்பு    எப்படி எழுதுவீர்கள்
என்ற கேட்டதற்கு பிறகு அவ்ர் சொன்னது என்னைஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்திய்து,. நான் பிறப்பால் கிறிஸ்தவ்ன் என் மதத்தைப்பற்றி எவ்வ்ள்வு தெரிந்து கொண்டு செயல்படுகிறேனோ  அத்தனைக்கு பிறமதங்களும் என்னை அப்படி கவர்ந்தனவைதான்,என்றார்,என்றதோடு ஒரு ஹிந்து அன்பரிடம் தேவாரம், திருவாசகம் ஆதித்யஹ்ருதயம்கற்றுக்கொண்டு அவற்றை பாடிக்காட்டினார், நான் எனக்குதெரிந்த விஷயங்களில் கொஞ்சத்தை செலவழிக்க மனதில் நிச்சயம் செய்து கொண்டடேன், ஆனாலும் 3 வ்ருடங்க்ள் கான்வெண்ட்டில் படித்த அநுபவத்தால் சில கிறித்தவ பாடல்களை பாடி
பரவாயில்லையே என்று அவ்ர் சொன்னவுடன் எங்களுக்கும் பிற மத நம்பிக்கை
உண்டு என்று காட்டிக்கொண்ட த்ருப்தி, எனக்கு .அவர் அவரோட இன்னொரு ரூபமென தன்னோட தமிழ் இலக்கியத்திறமை காட்டினார். நான் தாறு மாறா இலக்கியம் கிழிப்பதை சரி செய்தார். ,பொழுதை போக்க இலக்கியம் யூஸானது

அவர் சென்ற பல கோவில்கள் யாத்திரை அவருக்குப்பல அனுபவங்களை
தந்துள்ளது, அதில் திருவண்ணமலை அற்புதங்க்ள் பற்றி கேள்விப்பட்டு
அங்கே அவரும் அவரோட நண்பரும் மலைமேல் சென்று பார்த்து அங்கே
அப்படி என்ன் அற்புதங்க்ள் என்று ஆராயமுற்ப்பட்டதை அவர் விவரிக்கும்போது
வியர்த்தது எங்களுக்கு,, அவ்ர் திருவ்ண்ணாம்லையை தலமாக பார்த்தேன் ஆனால்
அனுபவ்த்திற்கு பிறகு மலையே தெய்வம் என்று உணர்ந்துகொண்டேன் என்றார்

நான் எனக்கு என் அம்மா கொடுத்த ரமணரின் சிஷ்யரான குஞ்சு சுவாமி
புத்தகத்தில் வந்த சில விஷயங்களை இங்கே சொல்ல விரும்புகிறேன்

ஒருநாள்ஸ்ரீபகவான் ரமண்ர் மலையில் விருபாக்ஷ குகையில் இருக்கும்போது
விழிப்பும் சொப்பனமும் இரணடுமில்லாத ஒரு நிலையில் தான் மலையில்
ஓரிடத்தில் உள்ள ஒரு குகையில் ஒன்றினுள் நுழைந்து செல்ல அங்கே
சாலை மற்றும் பர்ணசாலைகளும் குளங்க்ளும் பூத்து குலுங்கும் மரம் செடி
கொடிக்ளுமாக அதி அற்புத காட்சியை கண்டாராம், ஏற்கன்வே ரமணருக்கு
அவை பழகிய இடங்களாக காட்சி அளித்தவை என்றவாக உணர்ந்தாராம்.

1915 வருஷம் அடி அண்ணாமலைக்கோவிலை திருப்பணி செய்தபோது
கோவிலில் கிழக்கு பகுதியில் ஒரு சுரங்கம் செல்வ்தை கண்டனராம்.
இந்த்செய்தியை பகவான் ரமணரிடம் தெரிவித்தார்கள் ,மறுநாள்
பகவான் ரமணர் கிரி ப்ரதக்ஷ்ணம் வரும்போது அச்சுரங்க்த்தை பார்த்து
தான் கண்ட காக்ஷி அப்படியே அச்சுரங்க்த்தில் பார்த்தாராம் அதை உட்னே
மூடி விட சொன்னாராம், யாரும் சுரங்த்தை சோத்னை செய்ய்கூடாதெனக்கூறினார்

அதே போல அண்ணாமலையின் இன்னொரு அதிசயம் ரமணர் மலையின் வடக்குப்பகுதியில்கண்டாராம், பெரிய ஆலிலை அதைப்பார்த்தபின்பு பக்கத்தில் ஒரு பெரிய வட ஆலவிருக்ஷம் ராக்ஷசத்தனமாக வளர்ந்து இருப்பதை பார்த்த சில நேரத்தில் பெரிய அளவிலான குளவிகள் ரமணரின் கால்களைக்கொட்டி துன்புறுத்தியதால், அற்புதங்கள் உள்ள இந்த இடத்தில்நான் குளவிகளை தொந்திரவு செய்துவிட்டேன் என்று வலியை பொறுத்துக் கொண்டுதான் தங்கி உள்ள விருபாக்ஷகுகை வந்து சேர்ந்தாரம் .

,குஞ்சு சுவாமிக்ள் .  வட ஆலவிருக்ஷ்த்தை பார்க்க ரமணர் அனும்தி
 இன்றிசென்றார். தடை சொல்வார் எனக்கருதி அங்கே சென்று பின்பு பலவித தொல்லைகளுக்கு ஆளானதாக சொல்வார்கள். ரமணரிடம் அவரகள் வட ஆல விருக்ஷ்ம் பார்க்காமல் பாதி வழி திரும்பியதை சொல்லி
இனி தவறுசெய்யமாட்டோம் என்று மன்னிப்ப்பு கேட்டார்களாம், அருணாச்சலம்
 என்பதுசித்தர்கள்பூமி மற்றும் அழலாக(நெருப்பு) அருணாசலம் சத்தியமாய்
சிவமாய் வீற்றிருக்கிறார்

எங்களுடன் வந்த பெருங்காயவியாபாரி கண்ட காட்சி. மலை வலம் வரும் பாதையில்
ஒரு குழியில் இருந்து குள்ளசாமியார் வெளிவந்ததை பார்த்தாராம், கட்டைவிரலளவு
சாமியார், வேகமாக ஒரு சுற்று சுற்றி உள்ளே சென்று வெளியே வந்ததை பார்த்தாராம்
சாயங்காலம் ஒரு 6 மணிக்கு மலையில் ஜடா முடியுடன் பாறைக்கு மேலே உக்கார்ந்து
ஒரு சாமியார் இவ்ரிடம் இங்கே வராதே ஒடிப்போய்விடு என்று எச்சரித்தவுடன்
அங்கேயிருந்து புறப்பட்டவுடன் ஒரு வாரம் ஜூரம் வந்து படுத்துவிட்டாராம்

ஆனானப்பட்ட பகவான் ரமணரே தான் செய்தது தப்பு என்றுகருதினார்.
இங்கே ஏன் வந்தாய் என்று குளவிகள் தனக்கு தண்டணை கொடுத்துவிட்டதாக நினைத்தார்என்றேன்.

 ஸ்ரீ பகவான் ரமணரின் ஜெயந்தி உற்சவம் வரும் இந்த மாதம் அவரைஇப்போது நினைத்து அவரோட ஆசி பெறுகிறேன்
ரயில் சிநேகிதம் என்று என்க்கு பழக்க்ப்பட்டவர்களில் அடிக்கடி என் நினைவில்
வரும் மனிதரக்ளில் பெருங்காய வியாபாரியும் ஒருவர் ,

rasathu vandal

ANUSHAM WRITES :
முன்குறிப்பு:
உப்பு  சப்பில்லாத விஷயத்தை ரசமாக எழுத முடியுமா என்ற
என்   முயற்சியின் விளைவே இந்த ரசத்து வண்டல்  விஷயம் .   

ரசத்து வண்டல் :

ரசத்து வண்டல் என்றவுடன் எனக்கு  ஞாபகம்  வருவது  மன்னி தான்.
மன்னி என்பது என்னுடைய  பாட்டி.  அம்ம்மாவோட அம்மா.
புதிய தலைமுறை ரசத்து வண்டல் பற்றி அவ்வளவாக  அறிய
வாய்ப்பு இல்லை.  எனென்றால் இது பிஸ்சா பர்கெர்  காலம்.

வீட்டில் எல்லோரும்  சாப்பிட்டவுடன் கடைசியில் சாப்பிடுவது
(அந்த காலத்தில்) அம்மா பாட்டி போன்றவர்கள் தான். மற்றவர்கள்
 சாப்பிடும்போது நமக்காக  சமைத்தார்களே , அவர்களுக்கு சாப்பிட
 எதாவது கொஞ்சமாவது மீதம் வைக்கவேண்டும் என்று நினைக்காமல்
வெளுத்து கட்டுவார்கள். அவர்களை சொல்லியும் குற்றமில்லை.
ஏனன்றால் அம்மா பாட்டி சமையல் அவ்வளவு  நன்றாக இருக்கும்.

ஆகையால்  எல்லோரும் சாப்பிட்டவுடன்  அம்மா பாட்டி தனிமையில்
உட்கார்ந்து சாப்பிடும்போது (குறிப்பாக வீட்டில் உள்ள  ஆண்கள்)யாருமே
பக்கத்தில் வந்து அவர்களை கவனிக்க  மாட்டர்கள்.அவர்களும் அதை
 எதிர்பார்கமட்டர்கள்.  கூட்டு,  கறி, அவ்வளவாக இல்லயென்றால்
அதை  பற்றியும் கவலைபடாமல் சுட்ட அப்பளம் தயார்  செய்துகொண்டு
சாப்பிட உட்காருவார்கள்.

இலையில்  சாதம் ரசத்துவண்டல்   மேல் நன்னா
 நிறைய  நெய் விட்டுண்டுபிசைய ஆரம்பித்தவுடன் எங்கிருந்தோ இரண்டு பேர்  வந்து   எனக்கு  ஒரு உருண்டை கொடேன் என்றுகேட்டு,    நாலு உருண்டையாக
 சாப்பிட்டு விட்டு  ரொம்ப நன்னா இருக்கு  என்று சொல்லிவிட்டு  போய்விடுவார்கள்..அப்ப   கூட பாவம்இவாளுக்கு ஒன்றும் இல்லை என்று
 நினக்கமாட்டர்கள்.

இந்தமாதிரி சில காரணங்களால்  எனக்கு ரசத்துவண்டல்  சாப்பிட பிடிக்காது
.ஆனால், அம்மா கிட்ட  கேட்டால் அதெல்லாம்  ஒன்னும் கிடையாதுஎன்பாள். 

 ரசத்துவண்டல் நல்ல   மஞ்சள் நிறத்துலே, கொஞ்சம் சிகப்பா
.நிறைய பருப்போடகொத்தமல்லி கருகபிலையோட பார்க்கவே

பிராமதமா. நல்ல வாசனையோட    இருக்கும். சாதத்தோட நெய் ஊத்தி
 பிசையும் போது   பிரமாதமா இருக்கும். சிலர் அதில் உள்ள கொத்தமல்லி,
கருகப்பிலை, புளி சக்கை, கொத்தாக எடுத்து, உள்ளங்கைலை, வைத்து, ஒரு
புழி,பிழிஞ்சு, சாரை, சாத்துல, விட்டுண்டு, அப்பளம்,   ஊறுகாயோட
அல்லது .மாவடுகூட சாப்பிடும்போது, அலாதி ருசியாக  இருக்கும்.

சாயங்கால டிபன்லே, அடை, தோசை,உப்புமா,இட்லி எதாக
 இருந்தாலும் ரசத்த்துவண்டலுடன் சேர்த்து சாப்பிட்டால்  அது தனி டேச்டுதான்.

அம்மாகிட்ட ரசத்து வண்டல் பற்றி கேட்டேன்.  அம்மா உடனே, அந்தகால
ரசத்துவண்டல் பிரமதாமாக இருக்கும்.  காரணம் நிறைய  பருப்பு போடுவா.
ரச பாத்திரத்தில்,  பாதிக்குமேல, பருப்பு   இருக்கணும். அப்பத்தான் ரசத்து
 வண்டல், நன்னா அமையும் என்றாள்.

கணேசனுக்கு ரசத்து வண்டல் ரொம்பவே
பிடிக்கும்.  எங்க எல்லோருக்கும் தான், என்று கூறிவிட்டு ,
 நம்மாத்துலே,ராகவனும் ஜெயராமனும்  இதுல
 போட்டி என்றாள்.   அம்மா  ரமணனை ஸ்கூல்
போய், விட்டு விட்டு, வந்தவுடன் , கொஞ்சம் ,ரசத்து வண்டல்  சாதம்
 சாப்பிடுவேன்   என்றாள் .ரஞ்சனிக்கும் பிடித்த விஷயம் இந்த
ரசத்து வண்டல்.  சமையலுக்கு நடுவுல  கொஞ்சம்  ரசத்து வண்டல்
சாதத்தை கிண்ணத்தில்  பிசைஞ்சு  சாப்பிட அவளுக்கு பிடிக்கும் .
என்று  அம்மா சொன்னாள். 

மோருந்ஸததுக்கு  கூட, ரசத்துவண்டல்   பிரமாத காம்பினஷன்.சிலபேர்
சுவரஸ்யமா அதை  கைல  ஒரு வாய்  எடுத்து ஊறுஞ்சி சாப்பிடுவதை
பார்க்க எனக்கு  பிடிக்கும் ..
எல்லாருக்கும்  அவ்வளவாக  ரசிக்காத , தெளிவு ரசம் எனக்கு மிகவும்
பிடிக்கும் ..  அதுவும்  எலுமிட்சை  பழ ரசம்  எனக்கு மிகவும் பிடித்தது.
சாதத்தோட  தெளிவு ரசம்  விட்டு  பிசஞ்சைண்டு  , மேல பொரிச்ச உளுந்து அப்பளம்
போட்டுண்டு , அது ஊறியவுடன்  , சாப்பிட்டால் , அது மாதிரி டேஸ்ட் அபாராம்.

தெளிவு  ரசம் எக்ஸ்பெர்ட் என்னைபொறுத்தவரை  மன்னியை தவிர ரெண்டு பேர்.
பேரு  சொல்லமாட்டேன் . ஏனன்றால் வம்புல   மாட்டிக்க, அடிவாங்க
  இஷ்டமில்லை.

பின்  குறிப்பு  :
நான்  எழுதின  ரசத்து வண்டல் விஷயம் தெளிவா  இல்லன்னா ,
அதுக்கு  காரணம்  எனக்கு ரசம் தான்  பிடிக்கும்.
   
 












,












 












   

















 
,




 










,
,

 ,



.

.


 




 













 













      

  






  .



. .

post from vijaylakshmi

 :எஙக ஊர் குலதெய்வம.    எழுதியவர்  திருமதி. விஜயலட்சுமி ராமசந்திரன்

நாகப்பட்டினம் வடக்கே திருவாரூர் தெற்கே அப்படி இரண்டுக்கும் நடுவே

உள்ள குருமாணாங்குடியில் எங்க குலதெய்வம் காத்தவராயன், அந்த ஊர்
மாரியம்மன்கோவிலில் தனி சன்னதியில் தன்னோட இரு சக்திகளுடன் காட்சி தருகிறார்எனக்கு கல்யாணமான புதிதில் குலதெய்வத்தை பற்றித்தெரிந்து கொள்ள ஏனோஅத்தனை ஆர்வமில்லாமல் இருந்ததது, காரணம் எங்கள் பெரியகுளம் வீட்டில்
குலதெய்வம் பிரார்த்தனை என்று அறிந்ததில்லை ,

 அப்பா விசாகப்பட்டினம்வந்திருந்தபோது என்னோட மாம்னார் அப்பாவிடம் தங்கள் ஊர் குலதெய்வம் பற்றிப்பேசிகொண்டு காத்தவராய சுவாமியின் மகிமை பற்றி விவரித்த அந்த சமயம்எனக்கு எங்கள் குலதெய்வத்தை பார்க்க ஆவல் கூடிப்போயிற்று , அப்பாகிட்டஏன் நம்மாத்தில் இப்படி குலதெய்வமெல்லாம் கிடையாதா என்று கேட்டஅதற்கு அப்பா பெரியகுளத்தில் இருக்கற நிறைய வீடு எங்க மூதாதையருக்குசசொந்தமென்று இருந்தது அது மாதிரி அங்க உள்ள எல்லாக்கோவிலும் குலதெய்வந்தான், எங்களுக்கு,, ஊர் எல்லை அளவிடுவதற்கு அந்த கால்த்தில் ஊர்எல்லைக்கு ஓரு கோவில் என்று கட்டுவார்கள்,அதுக்கு கட்டுப்பட்டு ஊர் ஜனமும்அந்த தெய்வ்த்தை அந்த அந்த ஊர் குலதெய்வம் என்று வணங்குவார்க்ள்எங்கள் ஊருல நாலு பக்கமும் சிவன் விஷ்ணு என்று கோவில் இருக்குஅந்த காலத்துல என்னோட அம்மா அப்பா ப்ரத்யேகமாக ஒர் குலதெய்வமென்றுகும்பிடாவிட்டாலும் எங்காத்தில பிள்ளையாருக்குத்தான் பூஜைன்னார்.

என்னோட மாம்னார் அவரோட அப்பா தன்னோட மூதாதையர்
வாழ்ந்த வீட்டில் தன்னோட ஒரே பெண் மற்றும் நான்கு பிள்ளைகளோடு
குடித்தனம் செய்தார், தன்னோட மனைவியின் இழப்பிற்க்கு பிறகு.,கூடபிறந்த
அக்கா பையனின் நிலம் மற்றும் சொத்துக்களை கவனமாக பார்த்து ஒரு நல்ல
நிர்வாகியாக தன்னோட குடும்பத்தையும் பார்த்துக்கொள்வாராம், நெல் கறிகாய்க்கு
குறைவில்லாம்ல் மற்றும் பணத்தட்டுபாடில்லாமல்,, என் மாமனாரின் அப்பா
அவர்கள்நிலத்திலேயே எங்கள் குல்தெய்வம் இருந்ததாம், பிற்காலம் குறுமணாங்குடி
மாரியம்மன் ஆலயத்துக்கு கொண்டு வ்ந்ததாக் சொல்வார்கள்,என் மாமனாரின் அப்பா ராமச்சந்திரய்யர் சிறந்த தெய்வபக்தர்வீட்டின் பின்புறம் உள்ள காத்தவராயனை நேரில் தரிசனம் செய்தவர்என் மாமனார் வேலைக்கு டவுன் சைடுக்குப்போக வயல்களை தாண்டிசெல்ல வேண்டுமாம் சில சமயம் இரவு ஆகிவிடுமாம் அவரோட அப்பாவைத்தி “வரும்போது திரும்பிப்பார்க்காம் வாடா உன்னோட துணைக்குகாத்தவராயன் வருவான் என்பாராம்,” ;காத்தவ்ராயன் படையல் போடறேன்என்று வேண்டிக்கொள்வார்களாம் , அந்த படையலில் பிராமணாள் பார்க்க
கூடாது , மாமிசமும் சாராய்மும் படைத்து கொண்டாடுவார்க்ள்

காத்தவராய்ன் சுவாமி முதன்முறையாக நான் பார்க்கப்போனபோது பகல்
காரில் மாயவரம் வ்ழியாகசென்றோம், ஊர் நெருங்கும் சமயத்தில்
வயக்காட்டில் நான் ஒரு நிழல் உருவ்ம் கண்டேன் அதன் கையில்
ஒரு தண்டம் அதாவது முருகன் கையில் இருப்பது போல்இருந்தது
கோவிலில் நான் கண்ட காத்தவ்ராய்னும் அதேபோல் இருக்கவே
எல்லை இல்லா மகிழ்ச்சி எனக்குஎங்கள்மூதாதையர்பரம்பரையைச்சேர்ந்தஒருவரின் அம்மா என்னைப்போல் காத்தவராயன் தரிசனம் கண்டார்கள் என்று கூறுவார்கள், இன்றும் எனக்கு மறக்கமுடியாத காட்சி நம்பாதவர்களையும் தெய்வம் என்றும் நம்பவைக்கும்எனக்கு அந்த நம்பிக்கை உண்டு, ஆதார்ம் சொல்ல அவரவர்கள்
அநுபவத்திற்கு காத்திருங்க்ள் என்று மட்டுமே சொல்லிக்கொள்வேன்,

என் மாமனார் இறந்த பிறகு வீடு விற்கப்பட்டபோது வீட்டின் பின்னே
உள்ள காத்தவ்ராயனுக்கு பூஜாரி உடுக்கைஅடித்து படையல் போட்டு கேட்க குருமணாங்குடி மாரிய்ம்மன் கோவிலில்குடி இருக்க விருப்பம் தெரிவித்து அங்கே பிர்திஷ்டை செய்யப்பட்டதாகசொல்வார்க்ள், இன்றும் அங்கே சென்றால் என் பிரார்த்தனை யாவும்நிறைவேறும். ,அங்கே உள்ள மற்ற தெய்வங்கள் மாரியம்மன் பேச்சியம்மாமுருக்ன் பிள்ளையார், அங்கே உள்ள குளம் அல்லிபூக்கள் பூத்து குலுங்கும்செம்பருத்தி செடி புஷ்பவாரிதான் அம்மன் பூஜைக்கு காத்துகொண்டு,இருக்கும்அமைதியான் அழகான இடம் குருமணாங்குடி தக்ஷ்ணாமூர்த்தி அவதாரமாகமுதல்முதலாக சிவன் அமர்ந்த இடம் இன்றும் பெரியகோவில் உள்ளது, சிறந்த குரு ஸ்தல்ம் என்று சொல்லலாம்.

என் மாமனாரின் தாத்தா வீடு மண்வீடு இன்றும் பார்க்கலாம், என் மாமனாரின்
சிறுவயது அநுபவங்கள் அவர் சொல்ல நான் கேட்டு இருக்கேன், அங்கே
அவற்றை அங்கே நினைவுக்கு கொண்டுவந்து என்னைச்சிரிக்க வைப்பவையாகஇருக்கும். குரு என்றால் தக்ஷ்ணாமூர்த்தி அணங்கு என்றால் அமர்நத குடி என்றால்கோவில் இப்படி அழைக்கப்படும் பெருமை கொண்ட ஊர் குருமணாங்குடி















,

welcome to anusham

ANUSHAM WRITES :
பார்த்து பதில் எழுதிய எல்லோருக்கும் நன்றி.


 

welcome to Anusham

I welcome everyone of you to visit  my blog.

It is my  desire  to have  a blog of my own, which  prompted me to  create this blog.
With least knowledge of  setting  up of a blog through my own laptop (thanks to krishna}
I struggled a lot for days ,  sitting before the  laptop for  hours, and trying to  understand the
instructions of google " Do it  on your own" .,  and finally made my blog. I was struggling like
an illiterate who can not read or write  .  But it  annoyed Shanthi, and started scolding me for
not doing my routine, and sitting before the laptop.. But after showing the blog, she just told me,
what is the use of all these things, instead you must concentrate  on japam, pooja, bhakthi etc..,
However she  is happy to see the photo of her with anirudh and me, and said, oh, I was young
in this photo....

I wish everone of you to share your  thoughts and  do  browse it  when you find time..